باید فراموشت کنم چندیست تمرین می کنم

 
من می توانم ! می شود ! آرام تلقین می کنم...

 حالم ، نه ،اصلا خوب نیست .... تا بعد، بهتر می شود ....

 فکری برای این دلِ آرام وغمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای و بر نمی گردی همین !

 خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

 کم کم ز یادت می روم این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین می کنم ...

مردی در پارک مرکزی شهر نیویورک قدم میزد که ناگهان دید سگی به دختر بچه ای حمله کرده است. مرد به طرف آنها می دود و با سگ درگیر می شود.

سرانجام سگ را می کشد و زندگی دختر بچه را نجات می دهد.

پلیسی که صحنه را دیده بود به سمت آنها می آید و می گوید: 

                                     "  تو یک قهرمانی! "

فردا درروزنامه ها می نویسند:

                 " یک نیویورکی شجاع ، جان دختر بچه ای را نجات داد. "

آن مرد می گوید: اما من نیویورکی نیستم ...

پس روزنامه ها می نویسند:  

                   " آمریکایی شجاع ، جان دختر بچه ای را نجات داد. "

مرد دوباره می گوید: اما من آمریکایی نیستم ...

" خب پس تو اهل کجا هستی؟ "

" من ایرانی هستم ! "

فردای  آن روز روزنامه ها اینگونه می نویسند:

               " یک تند روی مسلمان، سگ بی گناه آمریکایی را کشت !!! "