تو نمی فهمی اندوه مرا

چه بگویم به تو ای رفته ز دست

شدم از مستی چشمان تو مست

شده ام سنگ پرست

مرگ بر آن کس که دلش را به دل سنگ تو بست

تئو نمی فهمی اندوه مرا...

شد ۱۱۹ روز.........................................

 

شبی غمگین، شبی بارانی و سرد

 

مرا در غربت فردا رها کرد

 

دلم در حسرت دیدار او ماند

 

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

 

تمام هستی ام بود و ندانست

 

که در قلبم چه آشوبی به پاکرد

 

و او هرگز شکستم را نفهمید

 

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

آيينه پرسيد که چرا دير کرده است؟ 

نکند دل ديگري او را اسير کرده است

خنديدم و گفتم او فقط اسير من است

تنها دقايقي چند تأخير کرده است

گفتم امروز هوا سرد بوده است 

شايد موعد قرار تغيير کرده است

خنديد به سادگيم آيينه و گفت

احساس پاک تو را زنجير کرده است 

گفتم از عشق من چنين سخن مگوي

گفت خوابي سال‌ها دير کرده است

در آيينه به خود نگاه مي‌کنم

ـ آه! عشق تو عجيب مرا پير کرده است

راست گفت آيينه که منتظر نباش 

او براي هميشه دير کرده است.....!