تبليغاتX
دل نوشته های آدم کوکی در دنیای مجازی
بگذار تا دل من بی انتها تکرار کند که تنها تو را می خواهد، فقط تو را...

ستاره ی خاطراتم

دوباره شب شد و ستاره ی شبهای تنهایی ام با چشمکهای پی در پی می رویاند آن خاطرات

شیرین را در گلدان عکس تو، تا بار دیگر در پژواک صدای عاشقانه ی تو، تنهایی را فراری

دهم...

یکشنبه سی ام بهمن 1384 ساعت 11:40 بعد از ظهر توسط خانوم خانوما |

پروردگارا!

به من آرامش ده تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم.

دلیری ده تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تغییر دهم.

بینش ده تا تفاوت این دو را بدانم.

و مرا فهم ده تا متوقع نباشم (که) دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتار کنند.

                                                                              "جبران خلیل جبران"

جمعه بیست و هشتم بهمن 1384 ساعت 11:18 بعد از ظهر توسط خانوم خانوما |

؟؟؟

  گفته بودی که: چرا محو تماشای منی ؟

   وآنچنان مات, که یکد م مژه بر هم نزنی !

   مژه بر هم نزنم تا که ز د ستم  نرود

   ناز چشم تو به قد ر مژه بر هم زد نی !!!

چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1384 ساعت 6:37 بعد از ظهر توسط خانوم خانوما |

اگه یه روز قلب کسی رو شکستی یه دونه میخ رو دیوار بکوب...اگه یه روز دلشو به دست آوردی میخ رو از رو دیوار در بیار....... ولی چه فایده!!

که جای میخ روی دیوار می مونه

شنبه بیست و دوم بهمن 1384 ساعت 1:45 قبل از ظهر توسط خانوم خانوما |

بهانه..........؟

 ای چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن

 ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من

من و گنجیشکای خونه دیدنت عادتمونه

به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو ‌‌لونه

باز میایم که مثل هر روز برامون دونه بپاشی

من و گنجیشکا میمیریم تو اگه خونه نباشی

 همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام

بس که اسم تو رو خوندم بوی تو داره نفسهام

عطر حرفای قشنگت قد یه صحرا شقایق

تو همون شرمی که از اون سرخه گونه های عاشق

شعر من رنگ چشاته رنگ پاک بی ریایی

بهترین رنگی که دیدم رنگ زرد کهربایی

من و گنجیشکای خونه دیدنت عادتمونه

به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه

 

چهارشنبه نوزدهم بهمن 1384 ساعت 11:11 قبل از ظهر توسط خانوم خانوما |

                   چرا وقتی که آدم تنها می شه                    

  غم و غصه اش قد یه دنیا می شه

                   می ره یه گوشه ی پنهون میشینه                 

 اونجا رو مثل یه زندون می بینه

غم تنهایی اسیرت می کنه                 تا بخوای بجنبی پیرت می کنه

وقتی که تنها می شم اشک تو چشام پر می زنه

غم میاد یواش یواش خونه ی دل در می زنه

یاد اون شبها می افتم زیر مهتاب بهار

توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار

غم تنهایی اسیرت می کنه                 تا بخوای بجنبی پیرت می کنه 

می گن این  دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه

دل این آدما زشته دیگه زیبا نمی شه

این بالا باد داره زاغ ابرا رو چوب می زنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمی شه !

غم تنهایی اسیرت می کنه             تا بخوای بجنبی پیرت می کنه

 

یکشنبه دوم بهمن 1384 ساعت 9:48 بعد از ظهر توسط خانوم خانوما |

UK Grand WINNER!!

بهترین کدها و بهترین دانلودها در مینوس