دوباره از تو گفتن, نه نبايد بازم اسمتو بردن, نه نبايد

شب دلگير از ياد بردن تو بازم خوابتو ديدن, نه نبايد

رها كن قلبمو اي رفته از ياد بزار عادت كنم به رفتن تو

تو ميشناسي منو مي دوني اي يار چقدر سخت برام نخواستن تو

شب دربدري در كوچه عشق به من چشماي تو عشقو نشون داد

گله از رفتنت هرگز ندارم ولي از موندن ياد تو فرياد

گفت میرم مسافرت  ...  سه روز دیگه میام خونه

عصر جمعه هر کی در زد  ...  بدونم خــود اونــه

وقتی که بار سفر بست  ...  دلم آهنگی نداشت

بغض من تو راه اون بود  ...  آسمون رنگی نداشت

روز اول با صدای بارون از پشت شیشه

روز دوم کلاغی که روی بومه همیشه

روز سوم اومدش یه صبح بارون

توی اون جمعه ی ساکت  ...  با خودم زدم خیــابون

خداوندا تو میدانی

       که انسان بودن و ماندن 

               در این دنیا چه دشوار است

                     چه زجری می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است .

راهیابی به یکی از بهترین مراحل زندگیت را از صمیم قلبم بهت تبریک می گم و برات آرزوی موفقیت می کنم.

                                                   آرزو مند آرزوهایت

                                                    شیلا جونی

                                                                    عطر تو را در هوا پخش می کند...

اما ... اما از خودت نشانی نیست!!!

                                        چه آرام آرام گرمای عشق از وجودم زبانه کشید و رفت...

... و امروز تنها تلی از خاکستر به جا مانده که گاه گاه بادی می وزد و شعله ورش می کند...

خاطراتی که امروز همچون تصاویری مه آلود می نمایند...

ای کاش زندگی برگشت پذیر بود.

ای کاش می توانستم عشق تو را حفظ کنم.

من زندگی ام را قمار کرده ام.

قماری که برنده نداشت و زندگی بر گشت پذیر نیست.......

با يک دنيا غم و حسرت، دل از آغوش تو کندم، ديگه حتي يه بارم من، به عشقت دل نمي بندم

به آسوني يک قصه، تو از عشقم گذر کردي، دلم يه گوله آتيش بود، تو اونو شعله ور کردي

ميون اينهمه آدم، شدم تنهاترين تنها، من و اينجا رها کردي، تو در اين گوشه دنیا

ببين بغضه شکستم را، نميگم دير يا زود، اگه چيزي برام مونده، يه موشتي خاطره بوده

واسه اين عاشق ساده، يه روز مثل خدا بودي، نمي دونست دل ساده، که خيلي بي وفا بودي